Dur is mar iën plats op de aarde,
wor zô de wiend wéjt ovver ut land,
wor zô de zon schient ien dun boggerd,
en règen ruust op boëm en plant.
Dè is de grond wor ik op woën,  )
dè is mien ège dörp Loën.          ) bis

Dur is mar iën plats op de wèreld,
wor zô dun dauw kumt ovver ut veld,
wor zô de wèije stôn te pronke,
mit bonte bloeme ongeteld.
Dè is de grond wor ik op woën,  )
dè is mien ège dörp Loën.          ) bis

Dur is mar iën plats ien de lande,
wor ik ut allerliefste bin,
wor ik ân aards en eeuwig welzien,
steeds werke wil mî goeje zin.
Dè is de grond wor ik op woën,  )
dè is mien ège dörp Loën.          ) bis

Dur is mar iën wens ien mien lève,
die al mien doen en dinke leidt,
dè mien verlange en mien streeve,
mug uutgaon nor verbondenheid.
Meej thuus te vuule ien de woën,   )
al van mien dierbaar dörp Loën.       ) bis

Tekst en muziek: Eduard Janssen - 1948