Refrein D’r lit ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan. D’r lit ’n eike ien die pan, mar wie draeit um nou um.
Vers 1 Ik stônd wer ien de keuke, mien vrouw laej òp de bank. En zaej: ”wá binde án’t braoje, wá is dè vör ‘n stank. Ik vônd nog ien de kelder, ‘n stukske nostalgé. ‘n döske mit wá eier, van Lex van de VéGé.
Refrein D’r lit ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan. D’r lit ’n eike ien die pan, mar wie draeit um nou um. Oh oh ‘t begint hier al te stinke, verrek nou brândt ie ok nog án. Oh oh ‘t begint hier al te stinke, mar wie, mar wie draeit um nou um.
Vers 2 Ik naam látst ‘n kookles, beej de zoën van Riet van Jep. Heej zaej, waacht ’s ff, dè ei dè liekt wel nep. Mar jong, zo'n moi spiegelei, hedde geej nog naoit geziên! Gekokt, gebakke, geklutst, AUW, mar dè duut wel wá pien.
Refrein D’r lit ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan. D’r lit ’n eike ien die pan, mar wie draeit um nou um Oh oh ‘t begint hier al te stinke, verrek nou brândt ie ok nog án. Oh oh ‘t begint hier al te stinke, mar wie, mar wie draeit um nou um.
D’r lit ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan. D’r lit ’n eike ien die pan, mar wie draeit um nou um
D’r lit ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan, ’n eike ien die pan. D’r lit ’n eike ien die pan, mar wie draeit um nou um
